W każdym zaburzeniu afektywnym i psychicznym, które wymaga oddziaływania zarówno psychologicznego jak i farmakologicznego, niezmiernie ważna jest współpraca psychiatry i psychologa. Psychoterapia pacjenta nie może być prowadzona w oderwaniu od leczenia farmakologicznego, bowiem zmiany wywoływane tabletkami mogą wpływać na sposób traktowania procesu terapeutycznego przez pacjenta i uzyskiwane przez niego korzyści z terapii.
Z drugiej strony, psychoterapia, wpływając na stan emocjonalny pacjenta może prowadzić do uzyskania błędnych wniosków (bez współpracy między specjalistami) o stopniu oddziaływania leków na pacjenta. Leczenie, bez porozumienia między psychiatrą a psychologiem może więc spowodować więcej szkód niż pozostanie przy jednej tylko metodzie oddziaływania.
