IgNobel to nagroda, która przyznawana jest naukowcom za najbardziej bezsensowne i śmieszne badania naukowe. Nagroda uznawana jest za odpowiednik antyNobla, choć poza wartością humorystyczną, badania za które naukowcy otrzymują IgNobla rzeczywiście mają wartość naukową – przynajmniej w tym aspekcie, że badania zostały przeprowadzone prawidłowo, a wnioski z nich można wykorzystywać. IgNoble przyznaje się od 1991 roku w kilku dziedzinach – nie raz zdobywali je również psychologowie. Sprawdźmy za co psychologowie otrzymywali AntyNoble:
- W 1993 roku, nagrodę zdobyło dwóch psychologów z Harvard Medical School – John Mack i David Jacobs za tezę, że osoby które twierdzą, iż zostały porwane przez kosmitów prawdopodobnie rzeczywiście zostały uprowadzone, a celem porwań kosmitów ma być prokreacja. Co ciekawe, w 2006 roku, prof. Mack został potrącony w wypadku samochodowym i zginął. Zwolennicy teorii UFO uważają, że został zamordowany, aby tajemnica porwań, którymi profesor po otrzymaniu nagrody nadal się zajmował, nie ujrzała światła dziennego.
- W 1994 roku, nagrodę zdobył Lee Kuan Yew, który badał problematykę negatywnych wzmocnień. IgNobla zdobył za całokształt swoich prac badawczych – głównie za 30 letnie badania nad tym, jak na 3 milionowe społeczeństwo Singapuru (którego był pierwszym premierem w latach 1959-1990) wpływa karanie za żucie gumy i karmienie gołębi.
- W 1995 roku nagrodę zdobyli psychologowie z Uniwersytetu w Kioto za nauczenie gołębi rozróżniania obrazów Picassa od obrazów Moneta. Z pogranicza psychologii była też praca Marcia E. Buebela, David S. Shannahoff-Khalsa, i Michael R. Boyle’a, którzy przygotowali pracę o znamiennym tytule „Wpływ wentylacji przez jedną dziurkę od nosa na świadomość”.
- W 1996 roku, żadnych zabawnych badań związanych z psychologią nie nagrodzono.
- W 1997 roku, żaden psycholog nie zdobył IgNobla, ale za to pojawiło się kilka padań z pogranicza. W dziedzinie biologii nagrodę otrzymał T.Yagyu za badania nad zmianami EEG w zależności od smaku żutej gumy. Wyniki jego badań opublikowano w czasopiśmie Neuropsychobiologia.
- W 1998 roku, również należał bardziej do biologów niż psychologów, ale badania nagrodzonego Petera Fonga może wykorzystać każdy psycholog, który chce powstrzymać rozwój depresji u …mięczaków. Fong badał bowiem jak działa fluoksetyna (Prozac) na mięczaki. Jego praca dotyczyła wywoływania porodów u małż za pomocą selektywnych inhibitorów serotoniny. Badania Jerald Baina przyczyniły się zaś niewątpliwie do obalenia mitów związanych z seksualnością człowieka (i wielu problemów natury seksualnej, którymi zajmują się u swoich pacjentów psychologowie i seksuolodzy). Bain badał zależność między długością stopy a długością penisa – nagrodę zdobył w dziedzinie statystyki.
- 1999 rok był niestety psychologicznie pusty, ale już w 2000 roku, Justin Kreuger z Uniwersytetu Illinois i David Dunning z Uniwersytetu Cornell – dwóch psychologów otrzymało nagrodę za pracę „Niewykwalifikowani i nieświadomi tego: jak trudności w rozpoznawaniu własnej niekompetencji prowadzą do wyolbrzymionej samooceny”.
- W 2001 roku, również nagrodzono psychologów. Tym razem nagrodę zdobył Lawrence W. Sherman z Uniwersytetu w Miami za badanie wpływu i rodzaju radości u dzieci przedszkolnych.
- W 2002 roku ciekawych badań psychologicznych nie było, ale już rok później, nagrodę w kategorii medycyny otrzymała grupa badaczy z University College London, którzy udowodnili że hipokamp (struktura mózgu odpowiadająca za pamięć) jest u londyńskich taksówkarzy rozwinięta mocniej niż o reszty populacji Londynu.
- W 2003 roku nagrodę zdobył prof. Zimbardo – znany doskonale każdemu psychologowi, za wnikliwy raport dowodzący niezwykłej prostoty osobowości polityków.
- Nagroda z 2004 roku należała do Daniel Simonsa, który wykazał, że jeśli ludzie są skupieni nad jakimś zadaniem potrafią nie zauważyć najbardziej dziwnych rzeczy które dzieją się wokół nich. W badaniu wykorzystał kobietę ubraną w kostium goryla. Sporej małpy przechadzającej się po boisku, badani zajęci zadaniem (notowaniem ilości podań podczas meczu koszykówki) nie zauważali.
- 2005 roku nie przyniósł ciekawych psychologicznie badań, ale rok później, w 2006 roku z raportu akustyka Lynn Halperna mogliśmy dowiedzieć się, dlaczego niektórzy ludzie nie lubią odgłosu przesuwanych po tablicy paznokci.
- W 2007 roku, trzej lingwiści otrzymali nagrodę za publikację w Journal of Experimental Psychology, która dotyczyła tego, że szczury nie są w stanie rozróżnić mówionego wspak japońskiego od holenderskiego.
- W 2008 roku, Dan Ariely zbadał, że droższe placebo jest bardziej skuteczne niż tańsze. Te badania, są akurat dość sensowne, pozwalają bowiem skuteczniej leczyć pacjentów za pomocą placebo.
Źródło: improbable.com/ig/winners/
