Sabina | 
12 5th, 2008| 
Statystyki epidemiologiczne pokazują, że moczenie nocne, czyli nie trzymanie moczu w ciągu nocy, występuje aż o co piątego dziecka w wieku 5 lat, a wśród 14 latków nie trzyma moczu dwoje dzieci na 100. Leczenie moczenia nocnego jest żmudnym i niekiedy długotrwałym procesem, a kluczem do efektywnego leczenia jest prawidłowa diagnoza.
Ze względu na to iż obraz kliniczny moczenia może być różny u różnych dzieci, psycholog musi bardzo blisko współpracować w początkach diagnozy z lekarzem aby wykluczyć somatyczne przyczyny schorzenia związane z nieprawidłową budową anatomiczną organizmu, bądź schorzeniami o neurologicznej naturze.
W przypadku zdiagnozowania moczenia nocnego i podłoża emocjonalnego zaburzeń dziecko musi zostać objęte opieką psychologiczną oraz psychoterapią. Czytaj dalszą część tekstu »
Mechanizmy racjonalizacji jako sztandarowy mechanizm obronny znane są wszystkim psychologom, a niektórzy z nich chętnie i często z nich korzystają. Cała zabawa w obu tych mechanizmach polega przecież na tym żeby stosować je odpowiednio i w dobrych proporcjach nie zaś całkowicie eliminować.
Kwaśne winogrona polegają na deprecjacji tych celów których nie udało się nam osiągnąć. Praca której nie dostaliśmy jest po czasie oceniana jako mniej interesująca niż w momencie aplikowania. Bluzka której nie możemy kupić, bo jest zbyt kosztowna, oceniana jest jako brzydsza. Czytaj dalszą część tekstu »
O tym, jak ważny dla zdrowia dziecka oraz jego późniejszego prawidłowego rozwoju jest okres prenatalny, nikogo nie trzeba raczej przekonywać. Badacze dowiedli jednak, iż istnieją takie rodzaje, powstałych w czasie ciąży deficytów, które można zniwelować w dzieciństwie.
Od października 1944 roku do marca 1945 roku, na skutek niemieckiej okupacji, wiele osób zamieszkujących wschodnie tereny Holandii doświadczyło braku pożywienia. Wśród nich znalazły się również kobiety w ciąży. Z przeprowadzonych później badań wynikło, iż matki, które cierpiały głód w czasie trzech ostatnich miesięcy ciąży, znacznie częściej rodziły dzieci z niedowagą, niż matki, które nie miały dostatecznej ilości pożywienia w czasie sześciu pierwszych miesięcy ciąży. Jak wiadomo, niedożywienie płodu, bardzo niekorzystnie wpływa zwłaszcza na rozwój centralnego układu nerwowego. Niedożywione dzieci w pierwszych latach życia są mniej ciekawe świata i apatyczne. Później również pozostają w tyle za rówieśnikami, zwłaszcza jeśli chodzi o poziom inteligencji oraz zdolności w przyswajaniu wiedzy.
Do odkryć naukowych niejednokrotnie dochodzi zupełnie nieoczekiwanie. Często trafia się na nie, prowadząc badania na czymś zupełnie innym. Tak też zdarzyło się w przypadku Josepha Kamii. W późnych latach pięćdziesiątych naszego wieku prowadził on badania nad zaburzeniami snu. W ich trakcie zauważył, iż w stanie spoczynku, słabe impulsy elektryczne mózgu przyjmowały tak zwany rytm alfa. Chcąc by osoby biorące udział w doświadczeniu, miały lepsze wyobrażenie o tym, co się z nimi dzieje, poinformował je o tym. Ku jego zdziwieniu, bardzo szybko nauczyły się one wywoływać rytm alfa umyślnie. Nie potrafiły przy tym powiedzieć jednak, w jaki sposób to robią.
Wydarzenie to dowiodło, iż możliwe jest wpływanie na procesy fizjologiczne, choć tradycyjnie stawiano je poza świadomą kontrolą. Przekazywanie osobom badanym informacji odnoszących się do ich procesów biologicznych, nazwano biologicznym sprzężeniem zwrotnym. Choć to zjawisko wciąż nie doczekało się powszechnie uznanego wyjaśnienia, to nie sposób zbagatelizować tego, co dzięki niemu można osiągnąć. Metodę tą wykorzystywano między innymi w celu pomocy osobom z nadciśnieniem, zaburzeniami rytmu serca czy częstymi bólami głowy. O powszechnym stosowaniu biologicznego sprzężenia zwrotnego w medycynie wciąż jeszcze nie może być mowy. Przede wszystkim dlatego, iż ludzie bardzo się między sobą różnią pod względem reagowania na nie oraz jest ono stosunkowo drogie.
Świadomość definiowana bywa na różne sposoby, w zależności od prezentowanej orientacji teoretycznej. Ujmując rzecz najprościej, ?być świadomym? oznacza tyle, co posiadać wgląd w aktualną zawartość własnego umysłu. Chodzi przy tym, zarówno o doznania sensoryczne, afektywne, jak i czysto abstrakcyjne.
Możemy mówić o kilku rodzajach świadomości, o świadomości sensoryczno-afektywnej, percepcyjnej oraz semantycznej. Pierwsza z nich odnosi się do subiektywnego doznawania fizycznych cech bodźców, własnego ciała, a także stanów afektywnych. Drugi rodzaj świadomości, obejmuje spostrzeżenia oraz wyobrażenia różnych przedmiotów i zdarzeń. Trzeci, wiąże się z kolei z mową. Obejmuje więc to wszystko, co możemy nazwać. W opinii wielu psychologów świadomość konstytuują znaczenia słów. Takie stanowisko prowadzi z kolei do przeświadczenia, iż poza naszą świadomością znajduje się to wszystko, czego nazwać nie potrafimy.
W mowie potocznej, dość często spotkać możemy się z pojęciem ?odmiennych stanów świadomości?. W psychologii, odnosi się ono do różnych zjawisk. Zazwyczaj rozumie się je jako stan, w którym ludzie doświadczają zmian w percepcji siebie i swego otoczenia. Dzieje się tak na skutek uwolnienia się od konwencjonalnych schematów poznawczych, a także w wyniku pewnego rodzaju wyzwolenia emocjonalnego. Tego typu stany mogą pojawiać się przy różnych chorobach, pod wpływem pewnych narkotyków, a także w wyniku pewnych praktyk, takich jak na przykład medytacja.
