Psychologowie.info

Każdy z nas słyszał przysłowie, że „pieniądze szczęścia nie dają”. Studiując najnowsze badania w tej materii, przeprowadzone przez psychologów szczęścia w Kanadzie (Centre for Applied Positive Psychology in Milwaukee) trudno oprzeć się wrażeniu, że takie podejście to nic innego jak kwaśne winogrona, czyli metoda pocieszania się – przyjmowana w tym akurat przypadku przez osoby, które za zamożne uważać siebie nie mogą. A że jest ich więcej niż bogatych, to mamy taki właśnie mit, którym się karmimy, aby czuć się nieco mniej żałośnie.

Ed Diener, który badania przeprowadzał, twierdzi wprawdzie, że ludzie powinni unikać przykładania nadmiernej wagi do pieniędzy, zmniejsza to bowiem ich poczucie szczęścia – zwłaszcza w trudnych czasach kryzysu, ale jednocześnie, przytacza badania Gallupa, które przeprowadzone na 136.000 osób na całym świecie mówią wyraźnie – z poczuciem szczęścia spośród wszelkich czynników które wzięto pod uwagę w badaniu, najbardziej związany jest właśnie wysoki dochód! Czytaj dalszą część tekstu »

Dr Alan Hirsch, neurolog z Chicago od 25 lat zajmuje się pracą z osobami pozbawionymi poczucia smaku, węchu lub obu tych zmysłów. Badając związek między utratą smaku lub węchu a pojawianiem się zaburzeń osobowościowych, wysnuł tezę związaną z preferencjami smakowymi i ich związkiem z cechami osobowości. Według naukowca, na podstawie preferencji smakowych i zapachowych można nawet określać typy osobowości.

O ile rzeczywiście zapachy i smak mogą mieć wpływ na nasze samopoczucie i uczucia – mówi o tym nie tylko aromaterapia, ale również liczne badania psychologiczne nad pamięcią, to już powiązanie cech osobowości z preferowanym smakiem jest nieco karkołomne. Bardziej prawdopodobne byłoby tu mówienie o pewnych tendencjach, które korelują z preferowanymi smakami czy zapachami. Czytaj dalszą część tekstu »

Codzienny dojazd do pracy może być poważną udręką, jeśli przychodzi nam stać w kilkunasto kilometrowych korkach. Gwoździem do trumny są zaś roboty drogowe. A sfrustrowany i zły kierowca, to kiepski kierowca. W Bydgoszczy postanowiono więc spróbować rozładować agresję i frustrację kierowców specyficzną formą oddziaływania opartą na rozbawieniu kierowcy. Przy drogach postawiono znaki, których zadaniem jest skłonienie kierowców do uśmiechu. Czy taka doraźna quasi psychoterapia może zadziałać? Czytaj dalszą część tekstu »

Czy mąż powinien wiedzieć o tym, że żona ma nowotwór którego nie da się już zoperować? Zgodnie zarówno z przysięgą małżeńską, jak i zdrowym rozsądkiem – tak. Kobiety jednak, bardzo niechętnie informują swoich mężów o swoim stanie zdrowia. Przynajmniej kobiety szwedzkie, bowiem badanie dotyczące tego w jaki sposób informowani są mężowie o terminalnej chorobie żony przeprowadzono w Szwecji. Wyniki są absolutnie zaskakujące.

Większość mężów (86%) chciałoby, aby żony powiedziały im o nowotworze od razu. A ile mówi? Zaledwie 60%. Dwóch na pięciu mężów nigdy nie dowiedziało się (za życia żony), że choruje ona na raka, bądź dowiedzieli się w ostatnim tygodniu jej życia. Skąd taka niechęć żon do informowania mężów o chorobie terminalnej? Czytaj dalszą część tekstu »

czyli jak nasze wartości kulturowe, zależą od naszych emocji

Co sprawia że czujemy się Polakami? Czy wartości, które wpoiła nam nasza kultura – czy to rozumiana wąsko, jako kultura polska, czy szeroko – jako europejskie dziedzictwo kulturowe, są stabilne i trwałe niezależnie od okoliczności? Czy i kiedy jesteśmy w stanie otworzyć się na wartości innych kultur? Na takie pytania, za pomocą szeregu ciekawych eksperymentów starali się odpowiedzieć badacze z University of British Columbia. Zobaczmy co odkryli…

Nasze dziedzictwo kulturowe wpływa na całe nasze życie. Wychowywani w określonych normach kulturowych przyswajamy je i żyjemy według nich. Choć osobniczo różnimy się od siebie, są pewne wspólne poszczególnym kulturom cechy – przykładowo, Azjaci myślą kolektywnie i społecznie, Amerykanie to indywidualiści. Tożsamość kulturowa daje poczucie bezpieczeństwa ale może też ograniczać – chociażby przez to, że trudniej nam zrozumieć obcą kulturę, trudniej czerpać z doświadczeń osób o odmiennych wartościach. Czytaj dalszą część tekstu »